8e88 Graphic

          ช่วงนี้เป็นช่วงที่ว่างๆพอสมควร มีงานลูกค้าบ้างเล็กน้อยซึ่งก็จุ๊กจิ๊กไปเรื่อย วันๆนึงเลยไร้ไฟในการทำงาน ไม่ได้ทำอะไรเสร็จเป็นชิ้นเป็นอันสักที นั่งเล่นเกม PSP, ซื้อดินน้ำมันมาปั้นเล่น, นอนอ่านการ์ตูนเป็นตั้งๆ, ไปลองดูบอลไทยลีกที่สนาม ชีวิตไร้สาระไปเรื่อยๆ จนมีความรู้สึกว่าต้องไปหาไฟในการทำงานสักที ถึงไม่มีงานลูกค้า ก็ต้องหาเรื่องทำงานส่วนตัวเล่นๆ ไม่อยากจะมานั่งๆนอนๆขี้เกียจในลักษณะนี้

           ..เลยกะว่าจะไปเที่ยวเพื่อชาร์ตแบ็ตให้ตัวเองสักครา เพราะตั้งแต่ปลายปีที่แล้วมาจนถึงตอนนี้ไม่ได้มีโอกาสไปเที่ยวเลย ปั่นแต่งาน  พอว่างได้ก็นอนบิดขี้เกียจไปเรื่อย ....เอาละสิ ช่วงนี้เข้าหน้าฝนจะไปเที่ยวเพื่อชื่นชมธรรมชาติ ชมสถาปัตย์เก่าๆ เพื่อถ่ายรูปเล่นไปด้วย สถานที่ไหนๆก็คงไม่เวิร์กอย่างแรง ถ้าจะไปทั้งทีน่าจะเป็นการท่องเที่ยวอีกรูปแบบนึง ...เลยนึกย้อนไปถึงตอนที่ไปลาวสักปีกว่าๆที่ผ่านมาว่า เคยอยากจะไปลองสืบค้นงานด้านกราฟิกในประเทศลาวแบบเจาะลึกดูบ้าง เคยคุยกับนักเรียนศิลปะมาแล้วครั้งนึงที่หลวงพระบาง ได้ข้อมูลเบื้องต้นที่น่าสนใจดี

             โครงสร้างพื้นฐานของสถาบันสอนศิลปะในประเทศลาวจะเน้นงานด้านวิจิตรศิลป์ จิตรกรรม ประติมากรรม  ภาพพิมพ์ เซรามิกซ์ ซึ่งสายวิชาการออกแบบยังไม่ได้มีหลักสูตรเป็นเรื่องเป็นราว ส่วนคณะสถาปัตยกรรมนี่ มีหลักสูตรปริญญาตรีอยู่แล้วที่ มหาวิทยาลัยเวียงจันทร์ แต่เท่าที่คุยกับน้องที่เขาเรียนที่โรงเรียนศิลปะหลวงพระบางคนนี้ เขาก็บอกว่ารัฐบาลพึ่งจะมีหลักสูตรเปิดสอนระดับปริญญาตรี สาขาวิจิตรศิลป์ ใน วิทยาลัยศิลปะแห่งชาติเวียงจันทร์  และอาจจะเปิดสาขาออกแบบในอนาคตด้วย   ถ้าจะไปเรียนก็ต้องจบชั้นต้น กับชั้นสอง ก่อน .....ทีแรกก็งงว่าอะไรมันคือ ชั้นต้น-ชั้นสอง ยิ่งว่าวลาวปนไทยสื่อสารกันแล้วก็งงๆ เลยให้น้องเขาอธิบาย  ...สรุปได้ว่าไอ้ชั้นต้น นี่ก็คล้ายๆ ปวช.(เทียบเท่า ม.6 บ้านเรา) ส่วน ชั้นสอง นี่คือ อนุปริญญา (Diploma) นั่นแล


             โครงสร้างคร่าวๆของสถาบันสอนศิลปะในประเทศลาว คล้ายๆของประเทศไทยนั่นแหล่ะครับ แต่ของเขาจะขึ้นรับผิดชอบอยู่กับหน่วยงานที่คล้ายๆกระทรวงวัฒนธรรม ซึ่งนอกจากโรงเรียนศิลปะแล้วยังมีโรงเรียนนาฏศิลป์ด้วยนะ ตอนที่ไปเดินเล่นใน โรงเรียนศิลปะหลวงพระบาง ที่สภาพก็เล็กๆ (โดยมากสถาบันศิลปะในไทยก็เป็นลักษณะนี้ รกๆและเล็กๆ) สภาพคล้ายกับวิทยาลัยช่างศิลป์บ้านเรา มีห้องเรียน โถงแสดงงาน บึง ต้นไม้ ร่มรื่น แต่มีหอพักนอนรวมให้นักศึกษากินนอนกันที่นั่นเลย สภาพห้องก็เเต็มไปด้วยเฟรมผ้าใบ จานสี อุปกรณ์ทั่วไป ปนๆกับกองเสื้อผ้าและที่นอน มีบรรยากาศที่น่าเรียนไม่น้อย

             ยิ่งที่หลวงพระบางซึ่งเป็นเมืองท่องเที่ยวและมีถนนคนเดินตอนดึก ใครไปเดินแล้วเห็นวัยรุ่นนั่งเงียบๆเฝ้าขายรูปวาดที่การใช้สีหรือรูปแบบค่อนข้างแตกต่างไปจากรูปเพนท์โหลๆที่วางขายอยู่ ให้เดาได้ว่านั่นแหล่ะเด็กโรงเรียนศิลปะแน่ๆ ผมเองก็เจอกับน้องที่ว่าแถวถนนคนเดินนี่แหล่ะ เป็นรายได้เสริมของน้องๆเขาระหว่างเรียนอีกทาง โดยมากพวกรูปโหลๆที่เห็นตามร้านอื่นๆที่วางขาย น้องคนนี้ก็บอกว่าเป็นงานเพื่อนๆน้องๆที่โรงเรียนทั้งนั้น แต่เป็นงานที่ทำตามสั่งให้ชาวบ้านเขาไปขาย งานจะไม่ค่อยดีนัก ส่วนร้านที่น้องๆเขาเฝ้าเองนี่คืองานที่เขาตั้งใจวาดมาโชว์และขายเองตัวงานเลยทำเต็มที่กว่า คุยไปคุยมาก็รู้ว่าน้องคนนี้กำลังจะเรียนจบในระดับชั้นสอง และกะว่าจะไปสอบเข้าเรียนต่อในระดับป.ตรีที่เวียงจันทร์ ดูจากงานน้องเขาแล้วเปรียบเทียบกับงานเด็กคนอื่นๆที่วางขายในละแวกเดียวกัน คิดว่าน้องเขาน่าจะสอบติดไปเรียนในระดับปริญญาตรีนะครับ แต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้างแล้วในตอนนี้

             .... วิทยาลัยและโรงเรียนศิลปะในประเทศลาวมีอยู่ 3 แห่ง

1.) โรงเรียนศิลปะหลวงพระบาง
(Luang Prabang Provincial Secondary School of Fine Arts)
เป็นสถาบันสอนศิลปะประจำภาคเหนือ เปิดสอน ชั้นต้น และ ชั้นสอง ใช้เวลาเรียน ชั้นต้น-ชั้นสูง 5 ปี

2.) โรงเรียนศิลปะสะหวันนะเขต
(Savannakhet Provincial Secondary School of Fine Arts)
เป็นสถาบันสอนศิลปะประจำภาคใต้ เปิดสอน ชั้นต้น และ ชั้นสอง ใช้เวลาเรียน ชั้นต้น-ชั้นสูง 5 ปี

3.) วิทยาลัยศิลปะแห่งชาติเวียงจันทร์  (National Faculty of Fine Arts) เป็นสถาบันสอนศิลปะประจำภาคกลาง และเป็นศูนย์กลางด้วย นอกจากเปิดสอนในระดับ ชั้นต้น และ ชั้นสอง แล้ว ยังเปิดสอนในระดับปริญญาตรีด้านศิลปะเพียงแห่งเดียวในประเทศ ใช้เวลาเรียนต่อเนื่องอีก 2-3 ปี

             พอจะเห็นโครงสร้างคร่าวๆกันบ้างแล้ว แต่การเข้าไปเรียนทั้งในชั้นต้น ชั้นสอง และระดับสูงสุดคือปริญญาตรี ก็โหดอยู่ไม่น้อย ...ในการจะเข้าเรียนระดับชั้นต้นในทั้ง 3 สถาบันของภาค ก็มีการสอบคัดเลือกนักเรียนอายุระหว่าง 15-16 ปี ซึ่งแต่ละรุ่นปีจะรับเด็กเข้าเรียนชั้นต้นได้ประมาณ 50-60 คน (ถ้าเป็นศูนย์กลางที่เวียงจันทร์อาจจะรับเด็กได้มากหน่อย 80-100 คน) โดยเฉลี่ยเด็กที่จบชั้นสองออกไปจะมีประมาณ 30 คน/1 สถาบันของภาค ก็คงจะมีเด็กที่เรียนไม่ไหวหรือเกเรบ้างก็เลยไม่จบ.....ส่วนท้ายสุดในระดับปริญญาตรี เด็กที่จบชั้นสองในทั้ง 3 สถาบันภาค ก็ต้องมาแย่งกันสอบคัดเลือกกันอีก โดยการสอบสัมภาษณ์และยื่น Portfolio ให้อาจารย์คัดเลือก ซึ่งมีโค๊วต้าประมาณ 15-20 คนต่อรุ่น

             แต่เด็กที่สอบเข้าไปเรียนได้ตั้งแต่ชั้นต้นไปจนถึงปริญญาตรี ทางรัฐจะออกค่าใช้จ่ายให้แทบทั้งหมด รวมไปถึงหอพัก และการกินอยู่ด้วย พูดง่ายๆคือ ฟรี นั่นแหล่ะ คงเพราะพื้นฐานโครงสร้างประเทศของลาวเป็นระบอบสังคมนิยม (โครงการเรียนฟรีนี่ดันทำก่อนประเทศเราซะอีก)
           
เล่ามายังไม่เกี่ยวกับงานกราฟิกเลยนี่หว่าเนี่ย!! เอาเป็นว่าเดี๋ยวมีตอนสองมาต่อก็แล้วกันจ๊ะ

edit @ 23 May 2009 04:08:03 by 8e88

edit @ 2 May 2009 20:14:21 by 8e88

ประชาสัมพันธ์งานแสดงเล็กน้อยครับ เป็นงานเร่งด่วนจริงๆ ทำได้แค่เอางานเก่าๆมาแสดงกัน ขอบคุณแก๊งค์ Nokhookdesign มากๆที่จัดการทุกอย่างให้หมดเลย

Thailand Tomorrow ไทยแลนด์ทูมอโร่
“Thai Graphic Art Exhibition”
10 - 30 April 2009
at Café Souvannaphoum, Chiang Mai, Thailand
5 pm - 12 pm.

Graphic Design Exhibition by two Thai graphic designers

Showcases the balanced blending between cultural arts and modern digital technology, leading Thai and Lanna conservative arts to international perception

นิทรรศการศิลปะของ 2 ศิลปินกราฟิกไทย การผสมผสานเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์กราฟิก กับวัฒนธรรมไทยสู่สากล และเป็นหนึ่งเดียว

Artists:
ปรีชา อิศราภิวัฒน์ Preecha Israphiwat (8e88 Graphic) www.8e88.net
อนุกูล เหมาลา Anukun Hamala (nokhookdesign) www.nokhookdesign.com

Café Souvannaphoum 20/1 Ratchamanka Rd.  (100 m. from Anodard Hotel), T. Phra Singh Open from noon, closed on Sunday Tel. 08-1961-0238